Gisteravond heb ik de Delirium show van Javier Guzman mogen aanschouwen in de Maaspoort in Venlo. Jaja, op koninginnedag!

Javier Guzman, wie is het eigenlijk? Ik had behalve een paar one liners die ik af en toe in m’n oor geschreeuwd krijg werkelijk geen idee. Wel heb ik ooit tijdens een toomler(-zuid) voorstelling in Eindhoven zijn broer(tje?) Emilio Guzman mogen zien, deze wist het publiek in ieder geval goed voor zich te winnen. Deze lijn is natuurlijk lastig doortrekken omdat het stand-uppen van Emilio een heel andere tak van cabaret is als de show van Javier. Na wat verder wiki zoekwerk kom ik erachter dat hij op z’n 7e vanuit Spanje hierheen is gekomen, ok, betekent dit weer overdreven veel grappen over ‘jullie nederlanders’ (lees: het Amhali effect) ? Verder lees ik dat hij zowel de publieks- als juryprijs op het Leids Cabaret Festival in 2002 heeft gewonnen, respect!

De show begon meteen met een schijnwerper die het complete publiek verblindde, het was al een tijdje donker, dus je was echt goed blind. Niemand zag iets, Guzman kwam op en legde meteen de zaal plat. Dit gaf ook meteen al een mooie link naar het diepere moraal, de rode draad, de hogere verhaallijn, of hoe je het ook wilt noemen, van de show: niet alles moet te duidelijk zijn, laat nog wat aan je fantasie over, anders kan het wel eens vies tegen gaan vallen.

Tijdens de show werd ik mega afgeleid door het bank achtige meubel dat op het podium stond (was it just me?). Dit was in mijn ogen zo’n vaag voorwerp dat ik er onder show maar niet over uitgedacht raakte. Ik vroeg me serieus af hoe the fuck je aan een dergelijk voorwerp kan komen, rommelmarkt anyone? Was dit opzet? Ja, Guzman wist namelijk op een erg soepele en subtiele manier het publiek nog nieuwsgieriger te maken naar dit decorstuk, door er op de meest vage manieren in te gaan zitten en op te klimmen.

Leen van Frisia heeft ook er ook weer flink van langs gekregen. Doet het altijd goed om wat Leen bashing tussendoor te doen. “Als ik die man tegenkom, dan ga ik hem toch een beuk geven, dat wil je niet weten”. En als onze grote Frisia vriend langs komt om z’n centjes op te halen en je hebt niets, buk dan maar vast voorover!

De interactie met het publiek was echt heel goed. Ik gok dat er ongeveer een kwartiertje ingepland stond om even wat met het publiek te doen. Erg fijn tussendoor, omdat het toch wel een tijdje zitten is, en dit stukje op een heel andere toon gaat. In het eerste gedeelte van zijn show had Javier het over zijn drankverslaving. Vervolgens pikte hij uit het pubilek 2 personen, de ene werkte als bierbrouwer, de ander als maatschappelijk werkster, dit was natuurlijk instant succes!

Deze voorstelling was echt hors catégorie, als je hem gaat vergelijken met de middelmatige voorstelling van vriend J.J. van der Wal. Tuurlijk er zit een tipje minder diepgang in, maar het zijn juist de simpele grappen die het erg goed doen bij het grote publiek en dat heeft Guzman goed gezien. Keep up the good work, Javier!

Stem of voeg toe aan :